Καλοπερασακιδες....

1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ.
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης μηνιαίως 4.880 ευρώ. 3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα...
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι ξεχωριστά. ... ...
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο.
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους.
13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ.....

ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΤΟΥΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ...

Νυχτερινό παράπονο-Άννα Μπιθικώτση-Σωτήρης Δογάνης

ΑΡΜΟΝΙΑ ΣΧΕΣΕΩΝ....

Μην κάνετε τον δάσκαλο στον ή στην σύντροφο σας.
Ο καλύτερος τρόπος να τον διδάξετε είναι να τον αγαπάτε.



Η σχέση είναι μια διαρκείς αλλά ωραία περιπέτεια, που
βοηθάει να ανακαλύπτουμε τον αληθινό εαυτό μας, τον ψυχικό
κόσμο του συντρόφου μας και να γνωρίζουμε καλύτερα τον
εαυτό μας.



Τον σύντροφο μας τον αποδεχόμαστε όπως είναι με τις αδυναμίες
και τις ιδιοτροπίες του, και όχι όπως εμείς θα θέλαμε να είναι.



Προσπαθήστε να καταλάβατε τον σύντροφο σας.
Μην λησμονείτε ότι ο άντρας σκέφτεται με την λογική
και η γυναίκα με την καρδιά.




Μην προσπαθείτε να επιβάλλετε την γνώμη σας
και να διορθώσετε τον σύντροφο σας,
φροντίστε καλύτερα να διορθώσετε τον εαυτό σας.
Η αγάπη ζει με την αρμονία των αντιθέσεων.



Με την πίστη την υπομονή και την αγάπη
αντιμετωπίζονται όλες οι δυσκολίες της ζωής.



Ο μεγαλύτερος εχθρός μιας σχέσης είναι ο εγωισμός.
Δεν μας σώζει η επίθεση κατά του συντρόφου μας,
αλλά εκείνη κατά του εγώ μας.



Το μυστικό μιας αρμονικής σχέσης και γαληνής είναι
να μπορεί κανείς να συγχωρεί.

'Εχουν Χρώμα Τα 'Ονειρα.....?????

Αυτή είναι η αληθεία μου

και υπάρχει μόνο γιατί

τη μοιράστηκα κάποτε

ΜΑΖΙ ΣΟΥ....

Κοκκινο Κρασι.....

Τις μέρες κρύβονται οι καρδιές
Τις νύχτες τραγουδάνε



Όσα δεν μπόρεσαν να πουν
Σε αυτούς που αγαπάνε



Κάνε καρδιά μου υπομονή
Ώσπου ναρθεί η δύση



Και μες στο κόκκινο κρασί
Η λύπη σου να σβήσει



Θέλω να αφήσω τους καημούς
Τους πόνους να ξεχάσω



Που μου σαλεύουνε τον νου
Και τη καρδιά μου σφάζουν…

''Όμορφα ταξίδια''Χαριδου Ειρήνη

We Are The World For Haiti 2010

Κατακόμβες Παλέρμο....ΦΡΙΚΗ!!!

Η μακάβρια συνήθεια ξεκίνησε το 1599, όταν οι ιερείς του Παλέρμο
αποφάσισαν να ταριχεύσουν το σώμα ενός ευσεβέστατου μοναχού.
Απέθεσαν λοιπόν τη σορό του στο χώρο των κατακομβών
και χιλιάδες πιστοί προσέρχονταν , για να αποδώσουν λατρευτικές
τιμές στο άγιο λείψανο.
Το παράδειγμά τους σύντομα ακολούθησαν πολλοί κάτοικοι του Παλέρμο,
που δεν μπορούσαν να δεχτούν την ιδέα της οριστικής εξαφάνισης
από τη ζωή των αγαπημένων κεκοιμημένων τους .
Έτσι, με τον καιρό, δημιουργήθηκε ένα ανατριχιαστικό παρακοιμητήριο, όπου
ήταν τοποθετημένα κατά κατηγορίες και υποκατηγορίες τα βαλσαμωμένα σώματα
εκατοντάδων νεκρών: αντρών, γυναικών, παρθένων και παιδιών, καθηγητών,
γιατρών, δικηγόρων, καλλιτεχνών (ανάμεσά τους και ο περίφημος
ισπανός ζωγράφος Βελάσκεθ) , στρατιωτικών κ.α.
Άλλα από τα πτώματα είναι ξαπλωμένα , τα περισσότερα όμως είναι σε όρθια στάση.
Όλα φορούν " τα καλά " τους, ενδύματα φυσικά της εποχής τους , που όμως
με το χρόνο έχουν αλλοιωθεί ή έχουν μετατραπεί σε φριχτά ράκη.
Η τεχνική της μομιοποίησης βασιζόταν κυρίως στην εμβάπτιση του
νεκρού σώματος σε αρσενικό ή ασβέστη, ιδίως κατά τις
περιόδους θανατηφόρων επιδημιών , όπως η πανώλη.
Η πιο κοινή μέθοδος ήταν η η "αποστράγγιση των υγρών των σωμάτων"
μέσω της έκθεσής τους σε ειδικά κελιά-αφυγραντήρια επί οκτώ
περίπου μήνες και μετά το πλύσιμο των σωμάτων με ξύδι.
Αυτές οι ατελείς τεχνικές είχαν αποτέλεσμα την απώλεια της σάρκας
σε πολλά μέρη του σώματος, που στην περίπτωση όμως του
προσώπου δημιουργεί απίστευτες εικόνες , σαν αυτές δηλαδή που
βλέπουμε στις ταινίες τρόμου του Χόλιγουντ.
Υπήρξαν όμως κάποιοι "ειδήμονες" ταριχευτές, όπως ο δόκτωρ Σολάφια,
που χρησιμοποιούσαν διαφορετικά υλικά, πιο αποτελεσματικά
από τα προηγούμενα, αλλά για λόγους επαγγελματικού απορρήτου
πήραν το μυστικό στο θάνατό τους.
Περιδιαβαίνοντας στο σιωπηλό χώρο , ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται
από την απουσία οσμών και γρήγορα συνηθίζει στο θέαμα των γκροτέσκο
συνθέσεων που δημιουργούν οι φιγούρες των πεθαμένων.
Το μεγαλύτερο όμως κέρδος από αυτή την επίσκεψη είναι, όπως
λέει ο μεγάλος χορογράφος Μπεζάρ, που είναι τακτικός θαμώνας του
"κλαμπ των μουμιών", η συμφιλίωση με την ιδέα της προσωρινότητας,
η καταλυτική δηλαδή παραδοχή ότι ουδείς έστι αθάνατος!

Και στο τέλος του video το αγγελούδι…

Το ταριχευμένο αγγελούδι της φωτογραφίας ονομαζόταν Ροζαλία Λομπάρντο. Πέθανε το 1920 και οι εκδηλώσεις λατρείας των συγγενών της οδήγησαν τις αρχές του Παλέρμο να διατάξουν την οριστική απαγόρευση του μακάβριου εθίμου.

Και το κείμενο αυτό μας προτρέπει να τις επισκεφτούμε….
Τα συμπεράσματα δικά σας…

Η ιστορία της Χριστουγεννιάτικης κάλτσας!!!

Οι κάλτσες κρέμονταν από την καμινάδα με την ελπίδα ότι θα περάσει και από κει ο Άγιος Βασίλης!

Υπήρχε κάποτε ένας ευγενικός και καλόκαρδος κύριος όπου η γυναίκα του είχε πεθάνει από βαριά αρρώστια και τον είχε αφήσει απογοητευμένο με τρεις κόρες να μεγαλώσει.
Μετά έχασε όλα τα χρήματα του σε ανώφελες και κακές επενδύσεις, η οικογένεια του χρειάστηκε να μετακομίσει σε μια χωριάτικη καλύβα, ενώ οι τρεις του κόρες έκαναν μόνες το μαγείρεμα, το ράψιμο και το καθάρισμα του σπιτιού.
Όταν ήρθε ο καιρός να παντρευτούν οι κόρες, ο πατέρας έπεσε σε μεγαλύτερη κατάθλιψη εφόσον οι κόρες του δεν θα έβρισκαν να παντρευτούν χωρίς προίκα και χρήματα για να δώσουν στην νέα οικογένεια του συζύγου τους.
Μια νύχτα, που οι κόρες είχαν πλύνει και απλώσει τα ρούχα τους και τις κάλτσες τους στο τζάκι για να στεγνώσουν, έπεσαν για ύπνο.
Ο Άγιος Βασίλης γνώριζε την απόγνωση και την ατυχία του πατέρα και σταμάτησε στο σπίτι του.
Κοίταξε μέσα από το παράθυρο και είδε ότι η οικογένεια είχε πέσει για ύπνο.
Επίσης παρατήρησε και τις κάλτσες των κοριτσιών που κρέμονταν στο τζάκι.
Και τότε του ήρθε η έμπνευση και αφού πήρε από το πουγκί του τρία μικρότερα πουγκιά με χρυσό, πήγε και τα πέταξε με προσοχή από την καμινάδα έτσι ώστε να πέσουν μέσα στις κάλτσες.
Το επόμενο πρωί που ξύπνησαν οι κόρες, βρήκαν με μεγάλη τους έκπληξη τις κάλτσες τους να περιέχουν χρυσαφί.
Έτσι ο ευγενής πατέρας τους θα κατάφερνε να δει τις κόρες του να ζουν ευτυχισμένες και μια καλή ζωή με αυτό το χρυσαφί, και έζησε πολλά χαρούμενα χρόνια και ο ίδιος.
Τα παιδία όλου του κόσμου συνέχισαν την παράδοση να κρεμούν κάλτσες τα Χριστούγεννα στο τζάκι τους με την ελπίδα να τους τις γεμίσει ο Άγιος Βασίλης…..

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!

Σήμα Καμπάαααανα!!!!!

'Ολα τα λεφτά ο ασυρματιστής και ο οδηγός του τζιπ...

Από τις καλύτερες που έβγαλε η cosmote....

Ουκρανία Έχεις Ταλέντο.....(Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο!!!!)

Η εμφάνιση μιας ντροπαλής 24χρονης σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε το κλάμα μίας ολόκληρης χώρας, καθώς και διεθνή αίσθηση. Περίπου 13.000.000 άνθρωποι είδαν την Kseniya Simonova στο σόου "Ουκρανία έχεις ταλέντο" σε μια εξαιρετική επίδειξη της τέχνης της άμμου. Η Ουκρανία προετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2010, ενώ βρίσκεται σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση ως χώρα.

Από τον περασμένο Μάιο, οπότε και εμφανίστηκε για πρώτη φορά η Simonova, με ένα κουτί γεμάτο άμμο, ζωγραφίζοντας πανέμορφες εικόνες πάνω σε αυτό, απεικονίζοντας την ιστορία της πρώην σοβιετικής χώρας, όλο και περισσότεροι θαυμαστές κάθονταν μπροστά από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες για να τη δουν.

Τα βίντεό της στο Youtube έχουν συγκεντρώσει πάνω από 4.000.000 κλικ, αριθμός απίθανος για ένα κοινό που γνωρίζει λίγα για την ιστορία της Ουκρανίας.

Η Ουκρανία έχασε περίπου το 1/4 του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των συνολικών θανάτων. Με τη βοήθεια της άμμου, τα πορτραίτα της Simonova δείχνουν τις ανθρώπινες απώλειες από τη γερμανική εισβολή του 1941.

Η σκηνή, στο άνοιγμά της, δείχνει ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Ξαφνικά, εμφανίζονται πολεμικά αεροπλάνα και η ευτυχισμένη σκηνή αντικαθίσταται από θλιμμένα πρόσωπα. Στη συνέχεια, έρχεται ένα μωρό και η γυναίκα χαμογελά ξανά, αλλά ο όλεθρος του πολέμου τη μετατρέπει σε χήρα, πριν η εικόνα με τη σειρά της να πάρει τη μορφή του Αγνώστου Στρατιώτη της Ουκρανίας.

Η 24χρονη κέρδισε, φυσικά, το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού (80.000 λίρες) και επέστρεψε στην κανονική της ζωή στην Κριμαία. Έκπληξη αποτελεί πάντως το κίνητρό της για τη συμμετοχή στο παιχνίδι. "Δήλωσα συμμετοχή για να βοηθήσω ένα παιδί, το οποίο χρειαζόταν να υποβληθεί σε εγχείρηση. Δεν είχα σκοπό να κάνω όλη τη χώρα να κλάψει" είπε χαρακτηριστικά.

Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα.....

Να σας ζητήσω ένα μεγάλο συγνώμη που έκανα το blog μου άνω κάτω….
Όπως λέει και ο λαός όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα…τον τρων οι κότες…
Χαχαχαχαχαχαχα
Θα με βρίσκεται λοιπόν εδώ…

Aerika Kai Kswtika

Σύντομα θα είμαστε πάλι παρεούλα με διάφορα θεματάκια J))

Καλό βράδυ και μια όμορφη εβδομάδα σε όλους…

Μ" λάρ (Μουλάρι)

Το μουλάρι συνδέεται στενά με την πολιτιστική ιστορία του
ανθρώπου εδώ και τουλάχιστον 3000 χρόνια, κάτι που
επισημαίνει τις εξαιρετικές φυσικές και ψυχικές
ιδιαιτερότητες αυτού του ζώου.

Σε αντίθεση με το άνθρωπο «μουλάρι»…

Το μουλάρι προέρχεται από την διασταύρωση των δύο ειδών ίππος (άλογο) και όνος (γαϊδούρι).

Και ο άνθρωπος προέρχεται από δυο ειδών ανθρώπους…
Αλλά η διασταύρωση έχει μεγαλύτερο ποσοστό στα ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ…

Αχ, Ωραια Μου Πατριδα...

Πλιτςςς.....

Αχιβάδα......!!!!!

Ξαναβρεθήκανε μετά τις διακοπές τους και τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις....
Της ήταν αρκετό να τον ακούει να μιλά για ένα σωρό πράγματα, να τον νοιώθει δίπλα της, η ανάσα του να γίνεται ένα με το φθινοπωρινό αεράκι που έμπαινε από τα ανοικτά παράθυρα του αυτοκίνητου, ανάμεικτο με την κολώνια του, που έφτανε στα ρουθούνια της σαν αέρινες αναπνοές μαζί με την μυρωδιά της θάλασσας....
Ο δρόμος σχεδόν έρημος, λιγοστά τα αυτοκίνητα που συνάντησαν...
Μονάχα οι προβολείς του αυτοκίνητου φώτιζαν το σκοτάδι. Κάπου ανάμεσα στα πεύκα ξεχώριζε μια μικρή ταλαιπωρημένη ταμπέλα που έδειχνε ένα μικρό μονοπάτι...
Έστριψε μαλακά και μπήκε στον χωματόδρομο διασχίζοντας ένα πυκνό δάσος από μεγάλα πεύκα, που τους έστελναν σε απανωτά κύματα τις μυρωδιές από την σάρκα τους ανάμεικτες με την αύρα της θάλασσας...



Κοιτάζοντας γύρω της αναρωτιόταν σε ποια άραγε ερημιά είχαν φτάσει?
Κάποια στιγμή οι προβολείς φώτισαν επιτέλους την παράλια...




Οδήγησε το αυτοκίνητο μαλακά όσο και προσεκτικά, μέχρι εκεί όπου άρχιζε η άμμος....
Άφησε το ράδιο να παίζει και λέγοντας της μονολεκτικά:
«Φτάσαμε...»

Περίεργη η χροιά της φωνής του....
Βγήκε και εκείνη λίγο μουδιασμένη, αρκετά απορημένη και περισσότερο πεινασμένη!
Εκείνος ατάραχος άνοιξε το πορτ-μπαγκάζ και έβγαλε ένα κουβέρλι και ένα πανέρι, και ακολούθησε την φωτεινή δέσμη των προβολέων μέχρι την ακροθαλασσιά.
Άπλωσε αμέσως το κουβέρλι στην άμμο, άνοιξε το πανέρι και ύστερα έβγαλε ένα φαναράκι και άναψε το κερί...



Επέστρεψε στο αυτοκίνητο, έσβησε τους προβολείς και την πήρε από το χέρι, καθώς στεκόταν ακίνητη όσο και περίεργη για όλο αυτό το σκηνικό.
Πέταξε τα παπούτσια του στην άκρη και κάθισε οκλαδόν κοιτάζοντας την θάλασσα σαν να ήθελε να εξοικειωθεί με το αμυδρό φως από το φαναράκι αλλά και με των αστερίων...
Κάθισε δίπλα του σιωπηλή.
Σαν κάτι να αναδεύτηκε μέσα στο μυαλό της. Μα γρήγορα το απεδίωξε.
Τίποτα δεν είχε φανερώσει τις διαθέσεις του, πέρα από το γενέθλιο δώρο του μια αχιβάδα στολισμένη σε ένα ασημένιο κύκλο και τις προφορικές ευχές!



Μέσα στην απόλυτη σιωπή της νύκτας, μονάχα το απαλό σκάσιμο των μικρών κυμάτων ακουγόταν σαν μουρμούρισμα νεράιδων!
Δεν χρειάστηκε πολύ να συνηθίσει η μάτια της.
Βρισκόταν σε μικρό ορμίσκο δεξιά και αριστερά ένα απέραντο δασός με τα ασάλευτα πεύκα και από πάνω τους ένας διαμαντένιος ουρανός, που τους έστελνε αχνές λάμψεις από την ομορφιά του...



«Ερχόμασταν συχνά εδώ με τους γονείς μου και κατασκηνώναμε...»
«Εδώ μάζεψα και την πρώτη αχιβάδα μου...»
Μια σταγόνα κατρακύλησε στην ραχοκοκαλιά της.
Περιέργως ένοιωσε απόλυτα ήρεμη, σαν την γαληνή και την σιωπή που προηγείται της καταιγίδας.
Δεν είπε απολύτως τίποτα...
Κατάλαβε μέσα της ότι ήταν η ώρα του.
Του την χάρισε.
Σήκωσε το αριστερό του χέρι και της έδειξε ανατολικά.
Ένα ολόγιομο φεγγάρι άρχισε να ανεβαίνει με ερωτική νωχέλεια, σκορπίζοντας την πρώτη μαγεία...
Σε λίγο όλος ο τόπος σκεπάστηκε με την ασημόσκονη της πανσελήνου...
Δέντρα, θάλασσα, αμμουδιά, όλα γέμισαν από το μαγικό χαμόγελο της Εκάτης που τους κοίταζε από ψηλά, στέλνοντας λάγνα μηνύματα.




Σηκώθηκε όρθιος και πήγε μέχρι το πρώτο κύμα, αδιαφορώντας αν βράχηκαν οι άκρες του παντελονιού του.
Κοίταζε ίσια μπροστά το ανοικτό πέλαγος....
Και ξαφνικά άρχισε να γδύνεται.
Ατάραχος σαν να έκανε το φυσικότερο πράγμα του κόσμου.
Άφηνε τα ρούχα του να πέφτουν το ένα μετά το άλλο, εκεί στην άκρη της θάλασσας, μέχρι που έμεινε σαν τον Αδάμ στον Παράδεισο!
Άναυδη τον παρακολουθούσε και όση ηρεμία και γαληνή υπήρχε γύρω της, τόση ήταν και η θύελλα που είχε ξεσπάσει στο κορμί της.
Τον κοίταζε άφωνη και αποσβολωμένη, κοίταζε αυτό το κορμί που τόχε λατρέψει ντυμένο, και τώρα που το έβλεπε ολόγυμνο, της έφερε όχι μόνο ταραχή αλλά και έναν ερωτικό ίλιγγο.
Μα εδώ δεν υπήρχε ένα άγαλμα, αλλά μια πάλλουσα σάρκα...
Εκείνος έκανε αργά δυο-τρία βήματα μέσα στο νερό και στάθηκε ακίνητος, λες και ήθελε να εξοικειωθεί με την δροσιά του νερού...
Σήκωσε τα χέρια του ψηλά και τεντώθηκε σαν τόξο.



Της φάνηκε πως τα ακροδάχτυλα του έφτασαν τα αστέρια.
Και τότε γύρισε προς το φεγγάρι και έριξε προς τα πίσω το κεφάλι του.
Έμοιαζε σαν να έστελνε στην πανσέληνο τα πιο ερωτικά του φιλιά, τις πιο δυνατές ερωτικές προκλήσεις του κορμιού του...
Ήταν ένα θαύμα ομορφιάς και της ήρθαν δάκρυα στα μάτια, αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει-αν ήταν από αυτό που έβλεπε ή από τις δικές της προσμονές-.
Γύρισε προς το μέρος της και της άπλωσε το χέρι του...
Πρόσκληση και πρόκληση, παράκληση και προσμονή σε κείνο το ασημένιο χέρι που την καλούσε.
Μαζί είδε και την τεραστία ένταση του κορμιού του, έτσι όπως διαγραφόταν μέσα στην χρυσόσκονη της μαγείας!
Επιτέλους την καλούσε στην αγκαλιά του και στο έρεβος!
Μηχανικά γδύθηκε χωρίς να σκέφτεται παρά μόνο πως θα βρεθεί μέσα στα χέρια του το συντομότερο δυνατό.
Ήταν μεθυσμένη από το νέκταρ του ερωτά του...που λαχταρούσε τόσο καιρό!
Και τώρα πια είχε έρθει η ώρα να χάσει τον εαυτό της, παραδομένη σε τούτη την απρόσμενη μέθη!
Έφτασε στην ακροθαλασσιά...
Εκείνος την πλησίασε, έσκυψε και την πήρε στην αγκαλιά του...
Σιωπηλός με αργά βήματα σαν να βρισκόταν σε κάποια ιερή τελετή, προχώρησε μέσα στο νερό.
Μέχρι που θάλασσα και φεγγάρι, κορμιά και νύχτα έγιναν ένα...
Απαλά, γεμάτος λατρεία, έσκυψε και της έδωσε το πρώτο του φιλί...
Ένοιωσε το τρέμουλο της σάρκας του σαν το πρώτο ωστικό κύμα...
Την πήρε με λατρεία όση και ένταση, που θάρρεψε πως θα έχανε το λογικό της.



Και μετά, έσβησαν όλα...
Η απόλυτη λησμονιά που φέρνει ο Ερωτάς...
Παραδομένη στα δυο του χέρια που την οδηγούσε σε μαγικούς κόσμους τον έναν μετά τον άλλο, δεν ήξερε αν ονειρευόταν ή αν ζούσε αυτές τις μοναδικές στιγμές που τόσες και τόσες φορές είχε ονειρευτεί στον ύπνο και τον ξύπνιο της....
Ήταν ένας έρωτας σαν τούτη την θάλασσα, απέραντος, μελωμένος σαν το νέκταρ των Θεών, ατελείωτος και μακρόσυρτος σαν τραγούδι των σειρήνων...
Τα βογκητά τους δεν ήταν παρά οι ερωτικές κραυγές των αστεριών....
Ξαπόστασαν σαν η σελήνη είχε φτάσει σχεδόν πάνω από τα κεφάλια τους!
Ότι πιο συναρπαστικό, ότι πιο μαγικό μόλις το είχαν ζήσει, εκεί μέσα στην φιλόξενη αγκαλιά της θάλασσας....



Αυτή ήταν η αρχή του έρωτά τους, μια αρχή που ποτέ δεν θα ξεχνούσαν ούτε αυτός ούτε αυτή...

Ελλήνιδα Μάνα....

Χτυπάει το τηλέφωνο.
Η Ελληνίδα μάνα το σηκώνει κι ακολουθεί ο εξής διάλογος:

Ελληνίδα Μάνα: Ναι;
Κόρη: Γεια σου μαμά. Μπορείς να μου κρατήσεις τα παιδιά απόψε;
Ελληνίδα Μάνα: Θα βγεις;
Κόρη: Ναι.
Ελληνίδα Μάνα: Με ποιον;
Κόρη: Μ' ένα φίλο.
Ελληνίδα Μάνα: Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω γιατί άφησες τον άντρα σου. Τόσο καλό παιδί!
Κόρη: Δεν τον άφησα εγώ, ΑΥΤΟΣ με άφησε!
Ελληνίδα Μάνα: Τον άφησες να σε αφήσει και τώρα βγαίνεις έξω με τον καθένα.
Κόρη: Δε βγαίνω με τον καθένα. Μπορώ να σου φέρω τα παιδιά;
Ελληνίδα Μάνα: Εγώ δε σ' άφησα ποτέ για να βγω έξω με κανέναν άλλο, παρά μόνο με τον πατέρα σου.
Κόρη: Ναι, αλλά έκανες ένα σωρό πράγματα που δεν τα κάνω εγώ.
Ελληνίδα Μάνα: Τώρα τι υπονοείς;
Κόρη: Τίποτα. Θέλω απλά να μου πεις αν μπορείς να κρατήσεις τα παιδιά απόψε.
Ελληνίδα Μάνα: Θα περάσεις τη νύχτα μαζί του; Τι θα πει ο άντρας σου άμα το μάθει;
Κόρη: Ο ΠΡΩΗΝ άντρας μου εννοείς! Δε νομίζω πως θα τον νοιάξει. Από τότε που έφυγε από το σπίτι, αμφιβάλλω αν κοιμήθηκε ποτέ μόνος!
Ελληνίδα Μάνα: Άρα λοιπόν θα κοιμηθείς στο σπίτι αυτουνού του χαμένου;
Κόρη: Δεν είναι χαμένος.
Ελληνίδα Μάνα: Όποιος άντρας βγαίνει με μια χωρισμένη με παιδιά είναι χαμένος και παράσιτο.
Κόρη: Κοίτα, δε θα το συζητήσω. Να τα φέρω τα παιδιά από κει ή όχι;



Ελληνίδα Μάνα: Άμοιρα παιδάκια μου με τέτοια μάνα.
Κόρη: Τι εννοείς με ΤΕΤΟΙΑ μάνα;;;
Ελληνίδα Μάνα: Χωρίς σταθερότητα. Εμ, γι' αυτό έφυγε ο άντρας σου.
Κόρη: Μα ακούς τι λες; Είσαι απαράδεκτη! Δε ντρέπεσαι!
Ελληνίδα Μάνα: Μη μου φωνάζεις εμένα! Πάω στοίχημα ότι κι αυτουνού του χαμένου έτσι του φωνάζεις!
Κόρη: Μπα, τώρα ανησυχείς για τον χαμένο;
Ελληνίδα Μάνα: Ααα, βλέπεις που το παραδέχεσαι πως είναι χαμένος; Το ήξερα εγώ!
Κόρη: Μαμά κλείνω.
Ελληνίδα Μάνα: Κάτσε παιδί μου! Μη κλείνεις! Τι ώρα θα μου φέρεις τα παιδιά;
Κόρη: Ούτε θα σου τα φέρω, ούτε θα βγω έτσι που μ' έσκασες!
Ελληνίδα Μάνα: Μα βρε παιδάκι μου, άμα δε βγαίνεις ποτέ έξω, πώς θα γνωρίσεις κανένα καλό παιδί;

Δαχειριση Θυμου.....

Για όλους εσάς που ενίοτε βιώνετε μια άσχημη μέρα ,
και απλά θέλετε να τα χώσετε σε κάποιον, μην το κάνετε σε κάποιον γνωστό σας,
αλλά σε κάποιον άγνωστο.
Καθόμουν στο γραφείο μου μια μέρα,
όταν ξαφνικά θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Βρήκα το νούμερο του τηλεφώνου και το κάλεσα.
Ένας άντρας από την άλλη άκρη της γραμμής απάντησε λέγοντας «Εμπρός?».
Πολύ ευγενικά του είπα ότι είμαι ο Θωμάς Φιλίππου, και ότι ήθελα να μιλήσω με την Έλενα"
Ξαφνικά κατάλαβα ότι μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα.
Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάποιος άνθρωπος θα μπορούσε να είναι τόσο αγενής.
Τελικά βρήκα το σωστό νούμερο της Έλενας, και της τηλεφώνησα.
(Είχα κάνει λάθος στα δύο τελευταία ψηφία).
Αφού τα είπαμε, έκλεισα το τηλέφωνο και αποφάσισα να ξανακαλέσω το λάθος νούμερο.
Όταν ο ίδιος τύπος απάντησε, του φώναξα « είσαι πολύ μαλάκας» και έκλεισα το τηλέφωνο με δύναμη.
Σημείωσα το νούμερο στην ατζέντα μου καταχωρώντας τον με το όνομα «μαλάκας» και την έβαλα στο συρτάρι μου.
Κάθε δύο εβδομάδες περίπου όταν μού έρχονταν οι λογαριασμοί ή είχα πραγματικά μια άσχημη μέρα συνήθιζα τον παίρνω τηλέφωνο και να του φωνάζω «είσαι πολύ μαλάκας». Κάθε φορά που το έκανα μου έφτιαχνε τη διάθεση.
Όταν κάποτε έκανε την εμφάνιση της η υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων, σκέφτηκα ότι έπρεπε να σταματήσω τα «θεραπευτικά » τηλεφωνήματα στον «μαλάκα».
Έτσι τον πήρα ξανά τηλέφωνο και του είπα :
«Γεια, είμαι ο Γιάννης Δημητρόπουλος από την τηλεφωνική εταιρεία και θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε σχετικά για την νέα υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων".
Εκείνος μου φώναξε « ΟΧΙ!» και μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα.
Τον ξανακάλεσα αμέσως και του απάντησα « πως να το ξέρεις αφού είσαι μαλάκας».
Μια μέρα, καθώς πήγαινα στο μαγαζί και ετοιμαζόμουν να παρκάρω το αυτοκίνητο μου στο parking, ένας τύπος με μια μαύρη BMW μου έκλεισε το δρόμο και μου πήρε τη θέση, που τόσο υπομονετικά περίμενα, για να παρκάρω το αυτοκίνητο μου.
Κορνάρισα και του φώναξα ότι αυτή η θέση ήταν δική μου, καθώς ήμουν εκεί πολύ πριν από αυτόν.
Ο κόπανος, επιδεικτικά με αγνόησε, αλλά για καλή μου τύχη πρόσεξα, ότι στο πίσω τζάμι του αυτοκινήτου, υπήρχε ένα «ΠΩΛΕΙΤΑΙ».
Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρα το στυλό και σημείωσα το τηλέφωνο του.
Δύο μέρες αργότερα, και αφού είχα καλέσει τον «πρώτο μαλάκα» (τώρα, είχα βάλει το τηλέφωνο του στην αυτόματη κλήση), μου ήρθε η ιδέα να καλέσω και τον μαλάκα με τη BMW.
Τηλεφώνησα και μία φωνή απάντησε « Εμπρός?».
« Είστε αυτός που πουλάει μια μαύρη BMW» του λέω.
« Ναι, ακριβώς» μου απαντάει.
«Μήπως μπορείτε να μου δώσετε την διεύθυνση σας για να έρθω να δω το αυτοκίνητο από κοντά» τον ρωτάω.
« Βεβαίως, μένω στη οδό Ελ.Βενιζέλου 28.. Είναι ένα κίτρινο σπίτι, και ακριβώς απ' έξω είναι παρκαρισμένο το αυτοκίνητο " .
"Και πώς λέγεστε?" τον ρώτησα.
"Το όνομα μου είναι Μάρκος Δρόσος," απάντησε.
" Ποια είναι η πιο κατάλληλη ώρα για να περάσω από εκεί, Μάρκο?"
" Φτάνω στο σπίτι γύρω στις 5 το απόγευμα." μου απαντάει.
"Ακου, Μάρκο, μπορώ να σου πω κάτι ?"
" Ναι ?"
" Μάρκο, είσαι μαλάκας!"
Το έκλεισα και αποφάσισα να βάλω και το δικό του τηλέφωνο στη αυτόματη κλήση.
Τώρα, όποτε αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα, είχα 2 μαλάκες να καλώ.
Ωστόσο, μετά από κάποιους μήνες αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων και στους 2 μαλάκες, συνειδητοποίησα, ότι δεν μου έδινε την ίδια χαρά όπως παλιά.
Μια μέρα τηλεφώνησα στον μαλάκα #1.
"Γεια ""Είσαι μαλάκας!" ( αλλά δεν το έκλεισα αυτή τη φορά)
" Είσαι ακόμα στη γραμμή?" με ρώτησε.
"Φυσικά," απάντησα.
"Σταμάτα να μου τηλεφωνείς," μου φώναξε ουρλιάζοντας.
" Ανάγκασε με " του απάντησα ..
" Ποιος είσαι ρε ?" με ρώτησε .
" Λέγομαι Μάρκος Δρόσος."
" Αλήθεια ?
Και που μένεις ρε πούστη?"
" Μένω στην οδό Ελ.Βενιζέλου 28, μαλάκα ....
Είναι ένα κίτρινο σπίτι και ακριβώς μπροστά είναι παρκαρισμένη μια μαύρη BMW ".
Τότε μου λέει,
" Έρχομαι από εκεί τώρα!! Γαμιόλη, καλά θα κάνεις να αρχίσεις να προσεύχεσαι.
Του λέω, " Ναι, τώρα φοβήθηκα, μαλάκα!"
Έπειτα, πήρα τηλέφωνο τον μαλάκα # 2.
"Εμπρός?" απάντησε.
" Γεια σου μαλάκα" του λέω.Τότε εκείνος φώναξε, " Αν μάθω ποιος είσαι...."
" Τι θα κάνεις?" του απάντησα.
" Θα σου κόψω το κώλο" μου ξεκαθάρισε.
Τότε απάντησα, " Λοιπόν μαλάκα, να η ευκαιρία που έψαχνες. Έρχομαι τώρα σπίτι σου!"
Έκλεισα το τηλέφωνο και πήρα αμέσως την Αστυνομία, λέγοντας ότι ετοιμαζόμουν να σκοτώσω το gay εραστή μου, ο οποίος μένει στη Ελ.Βενιζέλου 28.
Στη συνέχεια, πήρα τηλέφωνο το Alter και τους ανέφερα για ένα ερωτικό έγκλημα, που γινόταν εκείνη τη στιγμή στη Ελ.Βενιζέλου 28.
Μπήκα γρήγορα στο αυτοκίνητο μου και κατευθύνθηκα στη Ελ.Βενιζέλου 28,.
Όταν έφτασα εκεί είδα 2 μαλάκες να πλακώνουν αλύπητα ο ένας τον άλλο, μπροστά σε 6 περιπολικά, 1 ελικόπτερο της Αστυνομίας και τις κάμερες του Alter.
Τώρα πραγματικά αισθανόμουν καλύτερα .

Να προσέχετε λοιπόν που δίνεται τα τηλ σας και το ονοματεπώνυμο σας....

Lap Top

Με τον δικό τους φορητό υπολογιστή, θα διαβαίνουν την πόρτα του γυμνασίου όλοι οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου...

Εύχομαι να προχωρήσει η παιδεία και όχι να είναι μέρος των εκλογών και αυτό…ψήφοι μέσα από την μόρφωση των παιδιών μας…

laptop

Τέρμα το κουβάλημα της τσάντας για τις μάνες…
στα χρόνια που έρχονται….

Δείτε τι εννοώ…

korinoskilo

Κτηνωδια...

Η κτηνωδία συνεχίζεται….
Έλαβα ένα mail χτες και σκεφτόμουν να το αναρτήσω η όχι…
Αφού το διάβασα πολλές φορές δεν μπορούσα να μην…
Πρέπει να σταματήσει όλη αυτή η κτηνωδία…
Διαβάστε…

Λυπάμαι που σας στέλνω στο mail σας αυτά τα κείμενα που λάβαμε στο
zoofilia.gr (τις φωτογραφίες δεν τις ενσωματώνω για ευνόητους λόγους.
(ΣΟΚ) Δείτε τις πατώντας πάνω στις δ/νσεις που σας δίνω.

Γράφω αυτό το κείμενο με σφιγμένο κυριολεκτικά το στομάχι και με
απογοήτευση...απέραντη απογοήτευση για την κατάντια που υπάρχει σε
μερικά κτήνη που λέγονται "πολίτες"...Διαβάστε απολαύστε κι εσείς το
δηλητήριο που τα δολοφονεί κάθε μέρα....

ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

http://www.zoofilia.gr/images/dilitirio1.JPG

http://www.zoofilia.gr/images/dilitirio2.JPG

Καλημέρα. Ήθελα να σας ενημερώσω ότι για ακόμα μία φορά αντιμετωπίζουμε
την καθιερωμένη φρίκη του Σεπτέμβρη στον ''ευπρεπή'' μας οικισμό.
Μαζικές δηλητηριάσεις ζώων. Σε μία πρόχειρη καταμέτρηση δηλητηριάστηκαν
7 σκυλιά, και κάποια από αυτά πλέον κείτονται για τρίτη μέρα μέσα στους
δρόμους σε κατάσταση αποσύνθεσης. Προφανώς αρκετοί από τους κατοίκους
στον οικισμό θα είναι πλέον ευτυχισμένοι με την εκκαθάριση, καθώς
θεωρούν τις αγέλες που σχηματίζονται ως απειλή. Βέβαια το φαινόμενο των
δηλητηριάσεων παρουσιάζεται
όταν οι παραθεριστές έχουν φύγει, προφανώς για να αποφύγουν την
κατακραυγή αυτών που νοιάζονται για τα ζώα.Σας αποστέλλω φωτογραφίες
δύο δηλητηριασμένων ζώων και παρακαλώ να τις στείλετε όπου χρειάζεται
ώστε να πάρει διάσταση το θέμα. Προφανώς οι δράστες θεωρούν ότι κανείς
δεν θα ασχοληθεί με το ζήτημα. Κατά τα άλλα φαίνεται ότι η γενική
συνέλευση του οικισμού απαρτίζεται από άτομα που θεωρούν τα αδέσποτα
μόνο ως πρόβλημα (και σε ένα βαθμό ίσως δικαιολογούνται καθώς υπάρχουν
πάρα πολλά) και θεωρούν τους φιλόζωους γραφικούς ή τρελλούς. Οπότε δεν
ξέρω αν έχει κάποιο νόημα να περάσουμε σε λεκτικές αντιπαραθέσεις με
αυτούς, το μόνο που καταφέρνει κανείς έτσι είναι να γίνεται ο μόνιμος
στόχος τους κάθε φορά που κάποιος θα ενοχληθεί από το γαύγισμα ή που θα
κυνηγήσουν κάποιο ποδήλατο. Από την άλλη θεωρούν σε μια αντίστροφη
λογική ότι τα αδέσποτα υπάρχουν επειδή υπάρχουν οι φιλόζωοι-προφανώς
επειδή κάποιοι ''φιλόζωοι'' αναλαμβάνουν ζώα χωρίς να τα στειρώνουν και
μόλις αυτά πολλαπλασιαστούν
τα πετάνε έξω από τις αυλές τους. Οπότε φαίνεται ότι το πρόβλημα
διαιωνίζεται, αρμόδιος φυσικά και όπως πάντα στην Ελλάδα δεν υπάρχει
(βλ. δήμος Νέας Καλλικράτειας, γνωστός για την αρνητική στάση του στο
πρόβλημα) και
τελικά το πρόβλημα το επωμίζονται και πάλι κάποιοι λίγοι ιδιώτες.
Μία σκέψη που έκανα είναι να αναρτήσω αφίσες με τα σκοτωμένα ζώα σε
στύλους , μήπως και κάποιοι σοκαριστούν και ταρακουνηθούν από τις θέσεις
τους. Βέβαια φαντάζομαι ότι αυτός που ρίχνει τις φόλες δεν διαθέτει
τέτοιες ευαισθησίες και κανένα σεβασμό για τις ζωές των ζώων. Μάλλον τα
βλέπει ως αντικείμενα.
Επειδή βλέπω ότι το διαδίκτυο εξελίσσεται σε δυνατό όπλο αντίδρασης ή
κατακραυγής ,θα ήταν καλό,αν μπορείτε να αποστείλετε τις φωτογραφίες
όπου πιστεύετε ότι θα έχουν απήχηση, ακόμα και στο εξωτερικό.Ίσως με τις
σωστές πιέσεις αναγκαστούν επιτέλους οι αρμόδιοι να αναλάβουν τις
ευθύνες τους που απορρέουν και από το σχετικό νόμο.
Ευχαριστώ, Λεωνίδας



ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΗΝΥΜΑ
http://www.zoofilia.gr/images/nala.jpg


Κυριακή απόγευμα 20 Σεπτεμβρη.
Στο Πέραμα κάποιοι "φιλόζωοι" αφήνουν μια
κούτα δίπλα σε αδέσποτα σκυλιά που φροντίζουμε…
Απ'έξω γράφουν:
«Νάλα
Σ'αγαπάμε πολύ! Σε σκεφτόμαστε συνέχεια!»
Μέσα υπάρχει η φρίκη. Ένα
σκυλάκι μικρόσωμο μέχρι 7 κιλά. Το δέρμα κάτω από τα μάτια έχει μολυνθεί
και έχει σαπίσει. Η κοιλίτσα του γεμάτη με όγκους τεράστιους. Είναι σε
κώμα. Μια συνέρχεται και ουρλιάζει από τους
πόνους και μετά πάλι πέφτει σε κώμα. Δευτέρα πάει στο γιατρό που βρίσκει
την κατάσταση του εδώ που έχει φτάσει μη αναστρέψιμη. Σκυλί θηλυκό
περίπου 4 χρόνων το οποίο έχει βασανιστεί και κακοποιηθεί από αυτούς που
έγραψαν στην κούτα ότι το αγαπάνε και το σκέφτονται. Ψάχνουμε τον
ιδιοκτήτη αυτού του σκυλιού. Ο λόγος που το κάνουμε είναι ότι είναι
επικίνδυνος και άρρωστος και ίσως να έχει και αλλά ζώα που
κινδυνεύουν. Πιθανολογούμε ότι μένει Πέραμα ή στις τριγύρω
περιοχές. Ζητάμε την βοήθειά σας. Κοιτάξτε καλά της φωτό. Οτιδήποτε
γνωρίζεται μπορεί να μας βοηθήσει. Είναι σημαντικό για μας να τον
βρούμε.
Τηλ επικοινωνίας για οποιαδήποτε πληροφορία 6947793798.

Πηγή:ZOOFILIA.GR!

Creative Blogger

Οπως εξηγησα και στην Εβιτα...το κραταω για παρτη μου....:))))